Skatalogowanych zabytków: 11198
Zarejestruj się
Miniatura Galiszewo
2012, zdjęcie Tomasz Młynkowiak
Miniatura GaliszewoMiniatura GaliszewoMiniatura GaliszewoMiniatura GaliszewoMiniatura GaliszewoMiniatura GaliszewoMiniatura GaliszewoMiniatura GaliszewoMiniatura Galiszewo

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.499, 18.3619

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Tomasz MłynkowiakMarek Kujawa

Galiszewo

Województwo:wielkopolskie
Powiat:koniński
Gmina:Skulsk
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski, nr rej.: 453/194 z 2.04.1991

Stan obecny

Własność prywatna.

Historia

Dwór z 2 poł. XIX w.
W okresie staropolskim wieś znana była stosunkowo słabo. Nieliczne wzmianki mówią o właścicielach: Orchowskich, Wydawskich i Obornickich w XVI w. i Ruszkowskich w XVII w., którzy wydzierżawiali dobra m.in. Aleksandrowi Orzelskiemu. Ok. 1880 r. Galiszewo jest wzmiankowane jako kolonia leżąca w gminie Skulska Wieś, parafii Skulsk i pow. słupeckim. Dopiero w 2. poł. XIX w. Henryk Mittelstaedt z Łuszczewa założył tam folwark, a w 1870 r. wybudował obecny dwór. Majątek liczył wówczas 312 ha. Odziedziczył go Aleksander Mittelstaedt, który gospodarował tu do wybuchu 2. wojny światowej. Nie ożenił się i nie miał komu przekazać majątku. We dworze zgromadził kolekcję instrumentów muzycznych i cenną bibliotekę. W czasie wojny Niemcy wywieźli Aleksandra do Olecka w Generalnej Guberni, gdzie w 1942 r. zmarł. Po wojnie majątek przejął Skarb Państwa Polskiego. Dwór rozgrabiono i utworzono tu mieszkania. Od 1999 r. obiekt wraz z parkiem jest własnością prywatną.
Źródła:
Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich...
Teki Dworzaczka (Regesty)
Tablica informacyjna Towarzystwa Promocji i Rozwoju Ziemi Skulskiej

Opis

Dwór eklektyczny z elementami klasycystycznymi. Parterowy, nakryty dachem dwuspadowym. Fasadą skierowany na płd.-wschód. Wejście główne poprzedzone dwukolumnowym portykiem dźwigającym balkon z żeliwną balustradą i betonowymi słupkami z wazonami. Trójosiową wystawkę wieńczy trójkątny fronton. Elewacje zdobione boniowanymi narożnikami i oknami ujętymi w dekoracyjne lizeny "podtrzymujące" ornament w formie wici roślinnych.

Park

Park z 2. poł. XIX w. o pow. 2,59 ha, niegdyś 3 ha. W parku dominują dęby, świerki, sosny, topole, wiązy i klony jawory. Do dworu prowadzi aleja, zakończona okrągłym podjazdem.

Inne

Fragment ogrodzenia z kutą bramą.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.