Skatalogowanych zabytków: 9370
Zarejestruj się

Zdjęcie archiwalne

Miniatura Białężyce
Zdjęcie Marek Kujawa

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.3078, 17.5328

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek Kujawarobert rydwelski

Białężyce

Województwo:wielkopolskie
Powiat:wrzesiński
Gmina:Września
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski, nr rej.: 1730/A z 29.04.1975

Stan obecny

Własność UM i G. we Wrześni, mieszkania.

Historia

Dwór z pocz. XX w.
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z XIV w. kiedy to jej właścicielami byli Brudzewscy herbu Nałęcz. Wieś stanowiła gniazdo rodowe rodziny Białęskich herbu Leszczyc. W 1555 r. właścicielem był Arnold, a następnie syn jego - Jan Białęski, zrodzony z Małgorzaty Biskupskiej. W 1587 r. wieś za 2 tys. ówczesnych złotych nabył Adam Bieganowski. Nazwisko Bieganowskich herbu Leszczyc najczęściej przewija się wśród właścicieli tej wsi w W XVII w. Pod koniec tegoż wieku wzmiankowani są tu m.in. Jan Zdzychowski, Wojciech Sulkowski, Franciszek Rosnowski wraz z żoną Barbarą Przybyszewską oraz Płonczyńscy herbu Glaubicz.. W XVIII w. wśród właścicieli wymieniani są m.in. Rosnowscy, a następnie Teresa Walknowska i Leon Grudzielski. W 1786 r. kolejny właściciel, Wawrzyniec Skrzetuski komornik ziemi wschowskiej sprzedał dobra za 52 tys. złp.Tomaszowi Kobylińskiemu Ten w rok później wydzierżawił dobra na 3 lata Adamowi Zabłockiemu. W okresie międzywojennym majątek należał do Franciszka Opielińskiego. Liczył wówczas 259 ha, w tym 244 ha ziemi uprawnej, 8 ha łąk i pastwisk oraz 7 ha pod zabudowaniami gospodarczymi. Był to majątek wzorowy, o wysokiej kulturze rolnej. Posiadał również własną gorzelnię.

(Źródła: Złota Księga Ziemiaństwa w Wielkopolsce, Teki Dworzaczka, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce - M. Libicki, prawa do tekstu zastrzeżone - M.K.)

Opis

Dwór eklektyczny, wybudowany na planie prostokąta, składający się z części środkowej - parterowej, z piętrową wystawką, poprzedzonej oszklonym gankiem oraz dwóch bocznych, piętrowych. Wszystkie trzy części zdobią w obu elewacjach półokrągłe, faliste szczyty.

Park

Park krajobrazowy z przełomu XIX i XX w. Całe założenie obejmuje obecnie obszar 3,74 ha. Dawny układ parku jest zatarty, głównie przez ekspansywny rozrost samosiewów oraz niekontrolowany wyrąb drzew.

Inne

Zabudowania gospodarcze z pocz. XX w.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.