Skatalogowanych zabytków: 11149
Zarejestruj się
Miniatura Pawłosiów
2011, zdjęcie Łukasz Szamraj
Miniatura Pawłosiów

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 49.9949, 22.6478

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Łukasz SzamrajMariusz Wojtowicz

Pawłosiów

Województwo:podkarpackie
Powiat:jarosławski
Gmina:Pawłosiów
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski, nr rej.: A-178 z 2.01.1987

Stan obecny

\\\"14 maja 1915 w czasie gwałtownej bitwy a nawet ataku na bagnety, który się odbył wśród zabudowań dworskich\\\\\\\" podaje M. Orłowicz - dwór spalili Niemcy. Ucierpiał on do takiego stopnia, że murów jego nie można już było odbudować. Dziś po wspaniałej niegdyś rezydencji pozostały tylko oficyny i zabudowania gospodarcze z XIX-XX wieku oraz piękny park z wieloma okazami rzadkich drzew. (MW)

Historia

Dwór z 1. poł. XIX w.
Zbudowali go w XVII wieku jezuici. Był to obiekt murowany usadowiony na malowniczym wzniesieniu w parku. Przez prawie 2 wieki służył zakonnikom. W jego murach chroniła się w czasach niepokoju również ludność cywilna. Po kasacie zakonu w XVIII wieku majątek kupiła rodzina Siemieńskich. Dwór został wówczas przebudowany w stylu klasycystycznym. Według zachowanych opisów zbudowany był z cegły na planie wydłużonego prostokąta. Elewacje posiadały bogate dekoracje zwieńczone pszczółkami w kształcie rozwartych trójkątów. Wyróżniał się ćwierćkolistymi oknami, ozdobną stolarką ganków i wieżyczek. Pokryty był gontowym, czterospadowym dachem.
Na początki XX wieku dobudowano nowe skrzydło. Fasada dworu posiadała elementy zdobnicze charakterystyczne dla neogotyku. Niewiele wiadomo natomiast na temat wystroju wnętrz.
W 1915 roku dwór został zdewastowany w wyniku działań wojennych. Wraz z nim zniszczone zostały bogate zbiory biblioteczne i cenne zbiory sztuki polskiej i obcej. Po II wojnie światowej budynek dworski został odbudowany z przeznaczeniem na potrzeby szkolne. (MW)

Park

Park krajobrazowy z pocz. XX w.
Park pawłosiowski mimo zmian, jakie doń wyprowadzono w XIX i XX w, następnie zniszczeń wojennych i zaniedbań pielęgnacyjnych po II wojnie światowej, zachował walory założenia krajobrazowego z końca XVIII w.
Park właściwy rozplanowany jest na grzbiecie wzniesienia. Rosną tu pomnikowe dęby szypułkowe, pozostałość starej dąbrowy. Wśród XIX i XX-wiecznych nasadzeń jest wiele rzadkich i egzotycznych drzew i krzewów, jak miłorząb japoński, iglicznia trójcierniowa, sosna wejmutka, platan. Pośród nich zachował się jedyny relikt jezuickiego założenia dworskiego późnobarokowa, murowana kapliczka. (MW)

Inne

Dom ogrodnika, lamus, powozownia, ujeżdżalnia.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.