Skatalogowanych zabytków: 11266
Zarejestruj się
Miniatura Walewice
2008, zdjęcie Rafał Terkner
Miniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura WalewiceMiniatura Walewice

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.0942, 19.6673

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Rafał TerknerEla SwiłłoBogdan AdlerTomek MalikJarosław Bochyński

Walewice

Województwo:łódzkie
Powiat:łowicki
Gmina:Bielawy
Rodzaj obiektu:Pałac

Rejestr zabytków

Zespół:pałacowy, XVIII-XIX w.
Obiekt:pałac z pawilonami i galeriami, nr rej.: 119-VII-28 z 18.01.1962 oraz 119 z 24.08.1967
Park:nr rej.: 617 z 24.08.1967

Stan obecny

Państwowa Stadnina Koni Walewice.
Funkcjonuje też hotel. Można zwiedzać pałac i coś zjeść, ale tylko po wcześniejszym zgłoszeniu.

Historia

Pałac został wybudowany w roku 1783 na polecenie Anastazego Walewskiego, starosty wareckiego i jego żony Magdaleny z Tyzenhauzów. Projekt przygotował architekt Hilary Szpilowski. Pałac w latach późniejszych wielokrotnie zmieniał właścicieli. W III ćwierci XIX wieku majątek należał do Stanisława Jana Grabińskiego i z jego inicjatywy pałac został gruntownie restaurowany. Przebudowany przy tej okazji układ pomieszczeń na piętrze, salon na parterze zyskał nowy wystrój, galerie łączące korpus główny z pawilonami bocznymi uzyskały oszklenie, w tympanonie nad portykiem frontowym pojawił się kartusz z herbem. W latach 30 tych pałac należał do Stanisława Bohdana Grabińskiego i jego żony Jadwigi z Potockich. Po zakończeniu II Wojny Światowej w pałacu ulokowano Państwową Stadninę Koni Rasowych.

Opis

Zespół złożony z korpusu głównego i dwóch pawilonów bocznych połączonych z nim za pomocą dwóch galerii załamujących się pod kątem prostym. Korpus główny murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, podpiwniczony, kondygnacja piwniczna od strony ogrodu odsłonięta całkowicie w skutek spadku terenu, piętrowy, z poddaszem przekrytym dachem czterospadowym, nad ryzalitami trój połaciowym kryty blachą. Na elewacji frontowej symetrycznie rozmieszczona para eliptycznych lukarn. Elewacja frontowa 13 osiowa z 3 osiowym ryzalitem umieszczonym centralnie, poprzedzonym czterokolumnowym portykiem jońskim w porządku wielkim. Ryzalit rozczłonkowany pilastrami, półkolumnami oraz zagłębionymi kolumnami w porządku jońskim. Portyk wsparty na jońskich kolumnach dźwigających belkowanie i trójkątny fronton. Na belkowaniu umieszczono tablicę upamiętniającą fundatora, architekta i datę powstania pałacu. W polu frontonu kartusz herbowy. Elewacja wyposażona w dwa jednoosiowe skrajen ryzality, wyszczególnione przez parę pilastrów jońskich. Okna parteru dekorowane naczółkami odcinkowymi i trójkątnymi wspartymi na wolutowych konsolkach. Okna piętra w schodkowo zamkniętych niszach. Całość elewacji wieńczona wydatnym gzymsem koronującym z kroksztynami. Elewacja ogrodowa wyposażona w dwa wydatne, skrajne ryzality połączone ze sobą tarasem. Elewacja dekorowana boniowaniem. Układ wnętrz parteru dwutraktowy z dodatkowymi pomieszczeniami w ryzalitach ogrodowych, sienią zlokalizowaną na osi i klatką schodową pośrodku traktu frontowego. Po lewej stronie sieni zlokalizowano salon, po prawej jadalnię. W partii piętra korytarz oddzielający trakty, otwierający się oknami na klatkę schodową. Całość skomponowana w duchu klasycyzmu.

Park

Park krajobrazowy założony w roku 1886 według projektów Waleriana Kronenberga. Na terenie parku umieszczono późnobarokowe i klasycystyczne rzeźby z piaskowca przedstawiające między innymi Marsa, Wenus oraz Dianę. Zabudowania gospodarcze pochodzące z przełomu wieków XVIII i XIX. Obecnie przebudowane i pozbawione cech stylowych.

Inne

Galerie łączące pawilony i korpus główny, załamujące się pod kątem prostym, krótszym bokiem przylegając do pawilonów. Jednotraktowe, parterowe, o elewacjach rozczłonkowanych parami półkolumn toskańskich od strony dziedzińca i pilastrami toskańskimi od strony ogrodu. Całość wieńczona ścianą attykową. Pawilony murowane z cegły i otynkowane, posadowione na planie kwadratu, o regularnej bryle, piętrowe, z poddaszem przekrytym dachem namiotowym. W lewym pawilonie w jednym z pomieszczeń zachowały się malowane tapety z I połowy XIX wieku.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ela Swiłło5 lat i 5 miesięcy temu
Z ofertą pałacu najlepiej zapoznać się na stronie www.walewice.pl. Mimo przydrożnej tablicy o hotelu i restauracji, na bramie pałacowej kompletny brak informacji o tych funkcjach ani o możliwości zwiedzania. Trzeba wcześniej umówić się telefonicznie lub mailowo.