Skatalogowanych zabytków: 11265
Zarejestruj się
Miniatura Opinogóra Górna
Zdjęcie Napoleon 2011
Miniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra GórnaMiniatura Opinogóra Górna

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.9067, 20.7164

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Mariusz MysiakowskiJarosław Bochyński

Opinogóra Górna

Województwo:mazowieckie
Powiat:ciechanowski
Gmina:Opinogóra Górna
Rodzaj obiektu:Zamek

Rejestr zabytków

Zespół:pałacowy, pocz. XIX, 1884 r., nr rej.: A-58 z 20.01.1956 i z 22.05.1975

Stan obecny

Muzeum Romantyzmu.

Historia

Zameczek został wybudowany w latach 1828- 43 z inicjatywy gen. Wincentego Krasińskiego, który nabył miejscowy majątek w roku 1811. Zameczek był prezentem ślubnym dla jego syna Zygmunta ożenionego z Elizą Branicką w roku 1843. Przed samym ślubem zameczek był jeszcze rozbudowany od północy o dwa duże pomieszczenia. Po śmierci Zygmunta w roku 1859 majątek przeszedł w posiadanie jego syna Władysław a następnie w roku 1873 jego wnuka Adama zmarłego w 1909 roku. Po bezpotomnej śmierci Adama majątek przeszedł w posiadanie Józefa Krasińskiego z linii oboźnieńskiej, a dalej na jego syna Edwarda zmarłego w 1940 roku. Zameczek w roku 1894, w czasie kiedy majątkiem władał Adam Krasiński został odrestaurowany i częściowo przebudowany przez arch. Józefa Hussa. Artysta ten dodał między innymi schodkowy szczyt ze sterczynami nad portalem oraz na elewacji północnej. Ponowna restauracja miała miejsce w 1912 roku. W trakcie działań wojennych zarówno pierwszej jak i drugiej wojny światowej zabytek był niszczony. W latach 1958-60 miała miejsce odbudowa zameczku, podczas której pominięto niektóre przekształcenia dokonane w II połowie XIX wieku. W roku 1961 w budynku ulokowano Muzeum Romantyzmu. Muzeum posiada kolekcję pamiątek po epoce romantyzmu oraz po rodzinie Krasińskich. W latach 1973-74 zameczek przeszedł ponowną restaurację. W roku 1989 został odsłonięty pomnik Zygmunta Krasińskiego. W rok później włączono do kompleksu muzealnego odbudowaną oficynę zamkową. W latach późniejszych trwała odbudowa dworu Krasińskich.

Opis

Zameczek murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, z czterokondygnacyjną, ośmioboczną w przekroju wieżą dostawioną do południowo- zachodniego narożnika korpusu. Na elewacji południowej umieszczono portyk poprzedzony otwartym tarasem ograniczonym od południowego zachodu murem oporowym z blankowaniem. Budynek parterowy, podpiwniczony, z poddaszem przekrytym niskim dachem czterospadowym o połaciach krytych blachą. Wieża przekryta daszkiem pogrążonym. Otwory okienne zakończone ostrołukowo, umieszczone w profilowanych obramieniach z maswerkami. Gzyms wieńczący lunetowy z ostrołukowymi arkadami, ponad nim umieszczono ścianę attykową, która pierwotnie zdobiona była płycinami. Wieża w partii parteru dekorowana boniowaniem, w wyższych kondygnacjach została rozczłonkowana ostrołukowymi niszami. Zwieńczenie wieży otrzymało pinakle oraz żeliwną balustradkę. Wnętrza skomponowane za pomocą dwóch amfiladowych ciągów pomieszczeń przesklepionych. Całość skomponowana w duchu neogotyku.

Park

Park krajobrazowy został założony w I połowie XIX wieku i przekomponowany w roku 1895 przez Franciszka Szaniora według projektu Waleriana Kronenberga. Park został doszczętnie zniszczony w trakcie działań wojennych obu wojen światowych. Na terenie parku znajduje się między innymi neogotycka, marmurowa ławka wystawiona w roku 1832 przez Annę z Bronikowskich Załuską na przyjazd Zygmunta Krasińskiego z Genewy; pomnik wybudowany w roku 1838 przez Wincentego Krasińskiego dla upamiętnienia śmierci Bolesława IV- księcia mazowieckiego w Opinogórze w roku 1454. Pomnik skomponowany w duchu neogotyckim złożony z krzyża łacińskiego ustawionego na czworobocznym cokole.

Inne

Oficyna została wybudowana w roku 1828, w roku 1894 została powiększona o przybudówkę a w roku 1940 została pozbawiona wystroju architektonicznego oraz przekształcona. W latach 90 tych została odrestaurowana i odzyskała pierwotny wygląd. Oficyna murowana z cegły i otynkowana, posadowiona na planie prostokąta, piętrowa, podpiwniczona, z poddaszem przekrytym dachem czterospadowym o połaciach krytych dachówką ceramiczną. Układ wnętrz dwutraktowy. Wystrój elewacji skomponowany w stylu neogotyckim. Domek Podcieniowy został usytuowany przy samym wjeździe do parku i wybudowany w końcu XIX wieku. W roku 1967 odbyła się jego gruntowna restauracja. Budynek murowany z cegły i otynkowany. Parterowy z podcieniem umieszczonym na elewacji frontowej wspartym na czterech drewnianych słupkach. Całość przekryta daszkiem dwuspadowym z półszczytem wyposażonym w okap kryjący podcień na elewacji frontowej. Układ wnętrz jednotraktowy z korytarzem umieszczonym z boku. Całość skomponowana w duchu klasycyzmu.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.