Skatalogowanych zabytków: 11246
Zarejestruj się
Miniatura Gładczyn
Dla Portalu PolskieZabytki Renia Szczepanek 2015
Miniatura GładczynMiniatura GładczynMiniatura GładczynMiniatura GładczynMiniatura GładczynMiniatura GładczynMiniatura Gładczyn

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.668, 21.1722

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Robert Czosnowski

Gładczyn

Województwo:mazowieckie
Powiat:pułtuski
Gmina:Zatory
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski, XVIII-XIX w., nr rej.: A-348 z 20.01.1976 i z 24.11.1978

Stan obecny

Opuszczony i zabezpieczony.

Historia

Dwór został wybudowany w latach 1897-1900 na polecenie Wiktora Aleksandra Modzelewskiego w miejscu wcześniejszego dworu drewnianego. Projekt dworu na podstawie wskazówek Julii z Rakowskich Modzelewskiej przygotował Bronisław Massalski. Pierwotnie majątek funkcjonował pod nazwą Gładczyn Szlachecki. W XII i XIII wieku miejscowe ziemie były własnością biskupstwa płockiego. W XVI wieku należały już do rodu Lubiczów. W XVIII wieku własność rodziny Domańskich, najpierw Macieja a po jego śmierci w 1798 roku jego córek: Anny Szymkowskiej i Rozalii Mieszkowskiej. Po śmierci tej ostatniej dwór przeszedł w posiadanie jej córek: Angeli Jezierskiej, Joanny Gniewoszowem, Anny Mieszkowskiej. W roku 1845 majątek przeszedł w posiadanie rodziny Modzelewskich. Najpierw Piotra- rewizora gubernialnego, od 1857 roku Henryka, od 1862 roku Wiktora. Ostatnim właścicielem majątku, który przejął go w 1907 roku był Marian Henryk Modzelewski. W latach 20 tych XX wieku majątek liczył 670 hektarów. Wiktor Modzelewski- syn ostatniego z właścicieli dóbr, żołnierz AK został aresztowany w 1944 roku przez UB i wydany NKWD, wywieziony został do ZSRR i skazany na 20 lat łagru. W 1957 roku powrócił do Polski jednak skrajne wycieńczenie organizmu było powodem jego szybkiej śmierci. Obecnie dwór jest opuszczony i niezagospodarowany. Stan techniczny niestety pozostawia wiele do życzenie. Wokół dworu znajdują się resztki parku krajobrazowego zaprojektowanego przez Stefana Celichowskiego. Całe założenie dworskie wpisane jest do rejestru zabytków.

Opis

Dwór murowany z cegły, otynkowany i malowany na biało. Posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle. Parterowy, podpiwniczony, z mieszkalnym poddaszem nakrytym dachem dwuspadowym. Połacie kryte blachą. Elewacja frontowa 9 osiowa z 3 osiową, piętrową częścią środkową, przechodzącą w poziomie piętra w formę wystawki dachowej, zwieńczonej trójkątnym szczytem i nakrytej osobnym dachem dwuspadowym. Część poprzedzona została czterokolumnowym gankiem dźwigającym otwarty taras na wysokości piętra z tralkową balustradą. Skrajne osie w formie pozornych ryzalitów flankowanych parami kolumn dźwigających odcinek belkowania i attykę ponad nim. Forma ta ma rodowód w barokowych alkierzach oraz bocznych ryzalitach w architekturze rezydencjonalnej końca XVIII wieku. Urozmaiceniem bryły dworu jest pięcioboczna sionka umieszczona na elewacji bocznej. Wyposażona została w półkoliście zamknięte otwory okienne i nakryta wielospadowym, łamanym daszkiem. Sionka prowadziła do umieszczonej po tej stronie dworu kancelarii folwarcznej. Wystrój architektoniczny ograniczony do profilowanych opasek okiennych i gzymsów. Forma dworu zapowiada klasycyzm stylu polskiego.

Park

Park z XIX w., przekomponowany w 1912 roku wg projektu Stefana Celichowskiego.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.