Dalanówek

Stan obecny

Własność prywatna, w trakcie remontu. Ogrodzony duży teren, ciężko dostać się w pobliże budynku (JB2026)

Historia

Dwór powstał u schyłku XIX wieku. Budowany w dwóch etapach. Zachodnia dobudówka dostawiona w latach 30. XX wieku. W 1905 roku właścicielem majątku był Lucjan Klamborowski. W 1930 (do 1939roku) własność Stefana Sokołowskiego. W czasie II WŚ gospodarowali tu Niemcy. W 1945 roku Dalanówek został rozparcelowany. Pozostał ośrodek PFZ w skład którego wchodził budynek dawnego dworu, otaczający go park i podwórze gospodarcze od strony południowej parku. W latach 80. XX wieku w dworze zamieszkiwał 7 rodzin, swoje siedziby miało Koło Gospodyń Wiejskich i Klub Książki i Prasy „RUCH” . W 1997 roku dwór kupił Krzysztof Stankowski, producent win z Płońska. Akkualnie traw remont dworu (Jarosław Bochyński 2026)

Opis

Dwór położony 200 metrów na zachód od szosy Strachowo-Szczytno. Wokół pozostałości założenia parkowego o typie krajobrazowym z licznymi okazami starodrzewu.
Budynek murowany z cegły pełnej na wysokiej podmurówce kamienno-ceglanej, otynkowany.
W piwnicach płytkie sklepienia kolebkowe. Nad pomieszczeniami stropy drewniane z podsufitką, więźba dachowa drewniana c konstrukcji krokwiowo-stolcowej ze stolcem leżącym, dach pierwotnie kryty blachą cynkową. Podłogi pierwotnie z desek, schody na piętro drewniane jedno i dwubiegowe, drzwi przeważnie dwuskrzydłowe, płycinowe
Dwór posadowiony na planie wydłużonego prostokąta z dwoma ryzalitami w elewacji frontowej i ogrodowej oraz dobudówką w elewacji bocznej zachodniej, dwutraktowy, w części zachodniej trzytraktowy.
Bryła mocno rozczłonkowana, parterowa, w partiach ryzalitów jednopiętrowa, podpiwniczona w części zachodniej, przykryta dachem dwuspadowym, ryzality nakryte odrębnymi siodłowymi.
Elewacje frontowa ( południowa) pierwotnie siedmioosiowa z dwoma piętrowymi ryzalitami. Ryzalit wejściowy przesunięty w stronę wschodnią z osi budynku, z balkonikiem otoczonym żeliwną krata wspartym na żeliwnych kroksztynach, drzwi balkonowe w obramieniu uszakowym flankowane przez dwa jednoskrzydłowe ,zamknięte półkoliście okienka. Ryzalit od zachodu jednoosiowy z dwoma analogicznymi jak w ryzalicie wschodnim okienkami na piętrze. We wszystkich narożnikach elewacji lizeny. Ściany dekorowane płaskim gzymsem kordonowym i podokapowym. Pod dwuskrzydłowymi, trójkwaterowymi oknami gzymsy podokienne.
Elewacje ogrodowa (północna) ; dziewięcioosiowa, Pierwotnie ośmioosiowa. Ukształtowana analogicznie do frontowej z wyjątkiem ryzalitu wschodniego posiadającego dwa okna w parterze.
Elewacje boczna od wschodu dwuosiowa z ryzalitem pozornym na osi. W szczytowej partii ryzalitu dwa wąskie, zamknięte półkoliście okienka obramione opaskami, nad nimi i po bokach trzy okrągłe okienka strychowe z opaskami. Nad częścią parterową płaski gzyms kordonowy, śróddziały wertykalne zaznaczone przy pomocy płaskich lizen.
Elewacja boczna od zachodu jednoosiowa (pierwotnie dwuosiowa) silnie przebudowana z parterową dobudówką. Ponad dobudówką widoczny szczyt zasłoniętego ryzalitu środkowego z dwiema prostokątnymi blendami okiennymi. (JB2026)

Park

Pozostałości parku krajobrazowego. Park jest położony na terenie płaski i i bezleśnym. Plan parku zbliżony do trapezu. W zachodniej części parku mały zbiornik wodny – kiedyś prawdopodobnie większy staw. Północna granica parku to rów melioracyjny. Bok wschodni ogranicza lokalna droga. Z południowego boku wychodzi droga, która kiedyś stanowiła połączenie dworu i parku z podwórzem gospodarczym przylegającym do południowo-wschodniego boku. Budynek dworu usytuowany jest w pobliży południowej granicy. Zwrócony jest frontem ku południowi. Teren prawdopodobnie nie był otoczony w całości płotem, chociaż zachowały się się po dwa słupki po obu końcach wspomnianej parkowej drogi . Obecnie, nowy właściciel otoczył cały teren murowano-metalowym płotem (Jarosław Bochyński 2026)

Inne

Źródła :
Karta zabytku E. Pustoła J.Serafinowicz
Ewidencja parku w Dalanówku Z. Glotz S. Królikowska P.Fernik
Zdjęcia 2026 Marzena Bochyńska i Mirosław Pietruszka
zdjęcia z 1981 roku - J. Serafinowicz
zdjęcie z 2016 roku - Wikipedia