Skatalogowanych zabytków: 11235
Zarejestruj się
Miniatura Marcinkowo
2010, zdjęcie Marek Kujawa
Miniatura MarcinkowoMiniatura MarcinkowoMiniatura Marcinkowo

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.5965, 18.0283

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Michał JakobielskiMarek Kujawarobert rydwelski

Marcinkowo

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:mogileński
Gmina:Mogilno
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Mieszkania komunalne / prywatne.

Historia

Dwór z poł. XIX w.
Na początku XIX w. Marcinkowo należało do Anny Więckowskiej. Następnie majątek należał do Bielickich. W 2 połowie XIX w. właścicielem majątku był Kazimierz Jaczyński z żoną Magdaleną z Rudnickich. Ich synem był Czesław, ur. w 1846 r. Z małżeństwa Czesława z Marianną pochodził kolejny właściciel Marcinkowa ? Kazimierz. To on doprowadził majątek do rozkwitu, przekształcił rodowe Bielice w samodzielną posiadłość oraz wystawił nowe dwory w Marcinkowie i Bielicach. Oprócz tego w dobrach Jaczyńskich znajdowały się folwarki Gozdanin, Piaski i Marcinki. W 1926 r. majątek liczył 375 ha, w tym 315 ha ziemi uprawnej i 37,5 ha łąk i pastwisk. Dochód gruntowy z majątku wynosił 1593 talary. Po 1927 r. właścicielem Marcinkowa został syn Kazimierza -Tadeusz. Ojciec zmarł w 1935 r. na skutek ciężkiej i nieuleczalnej choroby. W latach 1939-1945 wieś znajdowała się pod zarządem niemieckim i nosiła nazwę Martinau. Po wojnie wszystkie majątki przejął Skarb Państwa Polskiego. Tadeusz Jaczyński za udział w kampanii wrześniowej, już jako podporucznik rezerwy, został odznaczony Krzyżem Walecznych. Zmarł w 1980 r. i został pochowany zgodnie z ostatnią wolą, w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Kwieciszewie.

Opis

Dwór piętrowy, wzniesiony na planie prostokąta, nakryty czterospadowym, mansardowym dachem, krytym dachówką. W dachu umieszczono trzy trójkątne wystawki - w elewacji wschodniej, zachodniej i w północnym szczycie. Od południa znajduje się, być może dostawiona później, niższa oficyna nakryta dwuspadowym dachem. Od strony fasady dobudowano po wojnie budynek i szopy, które szpecą i zasłaniają dwór.

Park

Na wschód od dworu zachował się XIX-wieczny zdziczały park o powierzchni około 3,5 ha z rosnącym tu cennym starodrzewem. Przez środek założenia przepływa rzeka Noteć.

Inne

Zabudowania gospodarcze i folwarczne z XIX i XX w.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.