Skatalogowanych zabytków: 11266
Zarejestruj się
Miniatura Janikowo
Zdjęcie Marek Kujawa 2009
Miniatura JanikowoMiniatura Janikowo

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.764, 18.0986

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek KujawaAndrzej Kwasik

Janikowo

Janikowo, Amsee (1903?1918)

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:inowrocławski
Gmina:Janikowo
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Mieszkania.

Historia

Dwór z 1880 r.
Pierwsza źródłowa wzmianka o Janikowie pochodzi z 1427 r. - wtedy to król Kazimierz IV Jagiellończyk poświadczył dokument, który stwierdzał, że Bogusz z Ostrowa nadaje wieś Janikowo bratu Władysławowi. W 1560 r. właścicielką była K. Sierosławska. W połowie XIX w dobra te należały do klucza dominiów powiatu inowrocławskiego i były w posiadaniu J. Mittelstadta. W 1875 r. nabyli je Gustaw i Juliusz Freytag za 540 tys. mk. od Dąmbskiego. Z uwagi na dobre gleby sprzyjające uprawie buraków, z inicjatywy doktora Zygmunta Wilkońskiego powstała tu pierwsza na Kujawach cukrownia Janikowo (zamknięta w 2005 r.). Kolejnym właścicielem był Schendel, który sprzedał majątek Dębińskiemu (prawdopodobnie Antoniemu) z Węgierc za 315 tys. mk. Pozostał on w posiadaniu tej rodziny do 1939 r., a właścicielami byli Teodor (1926 r.) i Tadeusz Dębiński (1939 r.). Od 1943 r. majątek należał do Rzeszy Niemieckiej, pod zarządem reichsfuhrera SS. W 1946 r. został przejęty przez Skarb Państwa Polskiego. W 1950 r. wybudowano tu obecne zakłady sodowe.
Ciekawostka: honorowym obywatelem miasta jest Abdullah ibn Abd al-Aziz as-Saud ? fundator operacji rozdzielenia sióstr syjamskich, Darii i Olgi Kołacz.

Opis

Dwór wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta, parterowy z poddaszem, nakryty dwuspadowym dachem, podpiwniczony. Budynek jest częściowo murowany, w części górnej posiada konstrukcję szachulcową. Składa się z korpusu głównego oraz dostawionej poprzecznie przybudówki, lekko zryzalitowanej w stosunku do korpusu w fasadzie. Wejście umieszczone jest niesymetrycznie, poprzedzone schodami ujętymi murkami.

Park

Park z 1. poł. XIX w. o pow. 1,05 ha. Obecny drzewostan to zaledwie kilkadziesiąt wiekowych drzew. W centralnym gazonie rosną dwa świerki oraz jesion wyniosły odmiany zwisłej. Zachodnią część parku zamieniono na pola i sady, w pozostałej części rosną klony zwyczajne, wiązy szypułkowe, lipy drobnolistne, jesiony wyniosłe oraz dęby szypułkowe. Iglaki najliczniej reprezentowane są przez świerki pospolite i kłujące. Parkowy podszyt stanowią bzy lilaki, bzy czarne, jaśminowce wonne oraz śnieguliczki białe. Na terenie parku znajduje się pomnikowa iglicznia trójcierniowa o obw. w pierśnicy 250 cm.

Inne

Spichlerz, czworak.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.