Skatalogowanych zabytków: 11149
Zarejestruj się
Miniatura Komratowo
2013, zdjęcie Marek Kujawa
Miniatura Komratowo

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.7643, 17.7865

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek Kujawa

Komratowo

Konrade

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:żniński
Gmina:Gąsawa
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Własność prywatna. Agroturystyka. W sezonie turystycznym pokoje do wynajęcia.
Dwór drugi - mieszkania prywatne.

Historia

Dwór z poł. XIX w.
Ta piękna, zapomniana i położona niedaleko Gąsawy wieś nie posiada swego opisania historycznego. W XIX w. prawdopodobnie podzielona była na dwa działy, w których utworzono folwarki ziemskie. Pierwsze, większe założenie znajdowało się w rękach nieznanego z nazwiska Żyda, co jest dość niezwykłe, gdyż Ci z reguły nie uprawiali ziemi. Zbudował on tu w połowie XIX w. okazałą siedzibę w stylu wiejskiego pałacyku. W 1865 r. dobra te z rąk niemieckich kupił niejaki Twardowski. Na pocz. XX w. 200-hektarowy majątek został rozparcelowany, a właścicielem resztówki został Niemiec z Berlina nazwiskiem Lange. Po I wojnie światowej majątek był jeszcze w rękach niemieckich właścicieli, którzy w 1920 r. zdecydowali się opuścić Polskę. Resztówkę z pozostałościami parku i zabudowaniami gospodarczymi kupił Kazimierz Nyka. W posiadaniu tej rodziny znajdowały się także resztówki majątków w Wenecji, Rydlewie i Górze k. Żnina. W okresie międzywojennym na terenie wsi utworzona została Gmina Wiejska, która w 1932 r. weszła w skład gromady w Gąsawie. W latach 1939-1945 wieś znajdowała się pod zarządem niemieckim i nosiła nazwę Konrade. Po wojnie właściciele powrócili do majątku. Komunistyczne władze oddały im gospodarstwo z uwagi na niewielki areał. Obecnie budynek dawnego dworu zamieszkuje pan Paweł Nyka z rodziną.
1000 m niżej, w kierunku zachodnim znajduje się drugie założenie dworskie. Tu właścicielami w 2 poł. XIX w. byli Maciejewscy. Ich potomkowie zamieszkiwali dwór do 2 wojny światowej. W 1930 r. właścicielem był Władysław Maciejewski a areał majątku liczył 191 ha. Po wojnie w majątku utworzono PGR, rozwiązany ustawowo na pocz. lat 90-tych XX w. Potomkowie Maciejewskich opuścili te strony i mieszkają w Elblągu. Następnie dwór stał się budynkiem mieszkalnym i obecnie zamieszkują go trzy rodziny.

Opracowanie własne na podstawie relacji respondentów: p. Stanisław Siadaka i p. Pawła Nyki. (M.K.)
Dod. źródła: Teki Dworzaczka, Wikipedia, Ks. Adresowa Gospodarstw Rolnych Woj. Poznańskiego 1926.
Księga Adresowa Polski 1930
Prawa do tekstu zastrzeżone!

Opis

Budynek dworu, a właściwie pałacyk zachował się do czasów obecnych w dobrym stanie. Jest to okazała, piętrowa budowla z mezzaninem, nakryta dwuspadowym dachem. W fasadzie zdobi ją nieznaczny ryzalit zwieńczony trójkątnym szczytem, poprzedzony arkadowym gankiem dźwigającym balkon z tralkową balustradą. Elewacja północna wychodzi na podwórze gospodarcze otoczone przez zabudowania z końca XIX w. Osiowość elewacji została zakłócona przez współczesne remonty i przebudowy.
Drugi dworek to budynek parterowy, nakryty dachem dwuspadowym. Na skutek remontów pozbawiony cech stylowych.

Park

Brak tu typowego parku dworskiego. Relikty dawnego ogrodu rozciągają się w kierunku zachodnim, na terenie opadającym w stronę jeziora. W pobliżu dworu rosną okazy starodrzewu sugerujące istnienie parku, w tym 200-letni dąb szypułkowy. Założenie przylega do Jeziora Gąsawskiego, znajduje się na wschodniej rubieży Pałuk w przepięknej okolicy jezior i zalesionych wzgórz Oćwieki i Chomiąży Szlacheckiej. W pobliżu przepływa rzeka Gąsawka łącząca na tym odcinku Jezioro Gąsawskie z Jeziorem Oćwieckim.

Inne

Zabudowania gospodarcze

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.