Skatalogowanych zabytków: 11207
Zarejestruj się
Miniatura Dębowo
Zdjęcie Marek Kujawa
Miniatura DębowoMiniatura DębowoMiniatura Dębowo

Zdjęcie archiwalne

Miniatura Dębowo
Zdjęcie Marek Kujawa

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 53.1864, 17.4924

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek Kujawa

Dębowo

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:nakielski
Gmina:Sadki
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:folwarczny z 2 poł. XIX w., nr rej.: A/227/1-8 z 15.06.1987

Stan obecny

Park jest własnością spółki PRZEDSIĘBIORSTWO ROLNO-PRZEMYSŁOWE \\\"DĘBOWO\\\" SPÓŁKA Z O.O.

Historia

Dwór z XIX w.
Wieś znana wcześniej jako Dembowo, w XVI w. była własnością Jana Zaremby z Kalinowy, który sprzedał ją hrabiom Latalskim z Łabiszyna. Na przełomie XVI i XVII w. wśród właścicieli przewijały się nazwiska Wałdowskich i Krotoskich a w 1609 r. dziedzicem Dębowa był Jakub Broniewski. Pod koniec XVII w. dziedzicami dwóch części wsi byli Aleksander Broniewski i Kazimierz ze Słupów Wałdowski. W 1714 r. córka Aleksandra Broniewskiego i Katarzyny Wałdowskiej - Teresa Broniewska (po mężu Sadokierska) oraz Kazimierz i Jakub Broniewscy sprzedali na wyderkafie majątek Maciejowi-Joachimowi Manteuffel-Kiełpińskiemu, podstolemu trembowelskiemu. Kiełpiński był tu na pewno do 1728 r. a w 3 lata później całą już wieś dzierżył Jakub Broniewski. Ten w 1731 r. sprzedał dobra Gerhardowi Golczowi kapitanowi JKMci, za kwotę 65 tys. talarów. Rok później Golcz odstąpił od transakcji a majątek dzierżawili jego synowie: Franciszek i Paweł Bogusław. Do około 1770-1775 r. dziedzicem Dębowa był Aleksander Broniewski. Ok. 20 lat później majątek należał już do Ignacego Goreckiego, żonatego z Aniela Łakińską z Wyrzy. Tu urywają się zapiski o polskich właścicielach majątku. W 2 poł. XIX w. było to dominium w pow. wyrzyskim, obejmujące 6231 mórg gruntu. W 1926 r. właścicielem był Emil Martini. Ogromny majątek przynosił 4886 talarów czystego dochodu gruntowego, liczył 1488 ha, w tym 1090 ha ziem uprawnych, 164 ha łąk i pastwisk, 200 ha lasów, 24 ha nieużytków i 10 ha wód. Zaraz po wojnie dwór został spalony przez Rosjan i w jego miejscu pobudowano budynek mieszkalny. W 1946 r. powstał tu PGR, a po 1990 r. gospodarstwo objął obecny właściciel.

Źródła:
Teki Dworzaczka
Księga Adresowa Gospodarstw Rolnych Woj. Poznańskiego 1926
Prawa zastrzeżone (M.K.)

Park

Park dworski z XIX w. o pow. 5,62 ha. Posiada cenny starodrzew, w tym okazy pomnikowe: dąb szypułkowy o obw. 350cm, dwa platany zachodnie o fascynujących kształtach i rozmiarach 310 i 480cm. Oprócz tego dwa jesiony wyniosłe o obw. w pierśnicy 370 i 400cm. (pomniki przyrody). Założenie jest czyste i zadbane. W parku licznie występują lipy drobnolistne, kasztanowce białe, buki pospolite i wierzby białe. Znajdziemy tu również iglaki: świerki pospolite, czy też modrzewie europejskie. Wewnątrz parku znajduje się duży, ładny staw.

Inne

Zabudowania gospodarcze z XIX w.
Spichlerz z XIX w.
Gorzelnia z XIX w.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.