Skatalogowanych zabytków: 11211
Zarejestruj się
Miniatura Rokietnica
2010, zdjęcie Marek Kujawa

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.5117, 16.7427

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek Kujawa

Rokietnica

Województwo:wielkopolskie
Powiat:poznański
Gmina:Rokietnica
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Zespół Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych w Rokietnicy.

Historia

Dwór z pocz. XIX w.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1253 r., kiedy to książę Przemysł I nadał wieś w posiadanie klasztorowi w Obrze. Wieś początkowo nosiła nazwę Rokitnica. Taka nazwa widnieje w "Księdze uposażeń" Jana Łaskiego z XVI w. Rokitnica pochodzi od słowa "rokita" (gatunek wierzby). Okoliczne ziemie w większości należały do rodu Nałęczów. W ich posiadaniu były wsie: Cerekwica, Kiekrz, Napachanie, Sobota i Żydowo. Z biegiem czasu posiadłości okolic Rokietnicy przejęli dziedzice Szamotuł: Szamotulscy, Górkowie i Ostrorogowie. W XVI w. część majątku należała do Marcina Przecławskiego, w końcu XVIII w. do Lniskich, a następnie do Mlickich h. Dołęga. W XIX w. wieś przeszła w ręce niemieckie. Swój rozwój zawdzięcza przebiegającej od 1848 r. linii kolejowej z Poznania do Stargardu i Szczecina. Dzięki niej okoliczne majątki otrzymały możliwości transportu i sprzedaży swoich towarów, a ludność dodatkowe zatrudnienie. W tamtym też czasie powstał obecny dwór, który w ciągu dziesięcioleci ulegał licznym przebudowom. Ostatnim przedwojennym właścicielem był Otto von Hantelmann, majątek liczył wówczas 567ha gruntów. Po wojnie został znacjonalizowany i stał się własnością Skarbu Państwa Polskiego.

Opis

Dwór późnoklasycystyczny. Budynek piętrowy, wzniesiony na planie prostokąta, murowany z cegły na kamiennej podmurówce i otynkowany, podpiwniczony. Siedmioosiowy z trójosiowymi ryzalitami w obu elewacjach. W fasadzie poprzedzony portykiem kolumnowym podtrzymującym balkon, poprzedzony schodami strzeżonymi przez kamienne lwy. W elewacji ogrodowej poprzedzony gankiem wspartym na filarkach i schodami. Ryzality w obu elewacjach zwieńczone łagodnymi trójkątnymi szczytami wystawki łączącej elewacje, z niewielkimi sterczynami. Elewację zdobi gzyms opaskowy obiegający budynek oraz obramienia okien. Dach płaski. o łagodnych spadkach.

Park

Park krajobrazowy z XIX w. o pow. około 2ha, zadbany, o czytelnej kompozycji przestrzennej. Rośnie tu cenny starodrzew z kilkoma okazami zbliżonymi do pomnikowych o obwodach ponad 300cm.

Inne

Zabudowania gospodarcze

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.