Wronów

Stan obecny

Dwór opuszczony. Stan własności nieznany.

Historia

Dwór z 1925 r.
Wronów to wieś leżąca 20 km na płd. wschód od Ostrowca Świętokrzyskiego. Pisze o niej Jan Długosz, gdy w poł. XV w. z łanów kmiecych składano dziesięcinę biskupowi krakowskiemu, zaś z ról folwarcznych należących do kilku dziedziców - plebanowi w Waśniowie. W 1578 r. właścicielem był Kalikst Michowski, a we wsi było wówczas 5 osadników, 1 i ćwierć łanu kmiecego, 5 zagrodników z rolą i 3 ubogich komorników.
W 1827 r. we wsi znajdowało się 15 domów z 59 mieszkańcami. Do majątku należał także folwark Mirogonice, oddzielony przed 1886 rokiem. Tak więc były tu jedynie 334 morgi (bo 251 odłączono wcześniej na cele reformy rolnej), w tym 235 mórg ziemi uprawnej, 19 mórg łąk i pastwisk, 24 morgi lasu oraz 56 mórg nieużytków. Do folwarku należało 12 budynków drewnianych, w tym dwór, dlatego też na pocz. XX w. wzniesiono nowy budynek murowany. Lasy nie były zagospodarowane, natomiast zasiewy na polach prowadzono w systemie 9 polowym (płodozmian). Na pocz. XX w. dobra należały do rodziny Reklewskich. W 1930 r. obejmowały 174 ha, a ich posiadaczem był Roman Reklewski h. Gozdawa (ur. ok. 1872 r.), syn Jana (1823-1901) i Konstancji Horoch h. Trąby (1844-1909). Mieli oni w sumie 10 dzieci, z których Wincenty Sebastian (1876-1939) posiadał pobliskie Kosowice ze 101 ha i Mirogonowice z 243 ha ha gruntów. Żoną dziedzica była Józefa Bronikowska (ur. ok. 1875); mieli syna Jana (1912-1943, ożenionego z Różą Wojna-Osiakowską h. Trąby (1919-1991). Po 2. wojnie światowej dobra Reklewskich zostały zabrane przez skarb państwa i rozparcelowane.
Źródła:
Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich... 1880-1902;
Słownik Historyczno-Geograficzny P.A.N.;
Marek Jerzy Minakowski - Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego;
Księga Adresowa Polski, 1930;
Geoportal;
Mapster:
11798590 @ WIG - Mapa Szczegółowa Polski 1:25 000 /1929 - 1939/
- plik mapy: P45-S32-F_WASNIOW_wyd_turyst_1934_LoC_G6520_s25_.P6.jpg
Wszystkie prawa zastrzeżone!

Opis

Dwór parterowy, nakryty czterospadowym dachem, fasadą skierowany na płn.-wschód, z wgłębnym portykiem na osi. W dachu trójosiowa wystawka, zwieńczona trójkątnym frontonem.

Park

Park z pocz. XX w. o pow. 4,4 ha. Część z rosnącym starodrzewem i dworem stanowi południową połowę dz. ewidencyjnej nr 68/1. Północna część tej działki te nieregularne drzewostany w różnym wieku (prawdopodobnie nasadzenia powojenne).

Inne

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011