Skatalogowanych zabytków: 11175
Zarejestruj się
Miniatura Uciechów
2018, zdjęcie Jerzy Mrozek
Miniatura UciechówMiniatura UciechówMiniatura UciechówMiniatura UciechówMiniatura UciechówMiniatura Uciechów

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 50.7545, 16.6817

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Bogdan AdlerJerzy Mrozek

Uciechów

Województwo:dolnośląskie
Powiat:dzierżoniowski
Gmina:Dzierżoniów (wiejska)
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski (nr 6)
Obiekt:dwór, nr rej.: 770 z 5.10.1960
Park:nr rej.: 1172/WŁ z 28.03.1986

Stan obecny

Aktualny wygląd zespołu wraz z folwarkiem powstał w wyniku przebudowy z II poł. XVIII w., łącząc elementy gospodarcze i reprezentacyjne. Około połowy XVIII w. powstał barokowy ogród ozdobny i aleja prowadząca na Winną Górę. Zachowały się ślady pierwotnych obwarowań: fosa w postaci stawu i fragment potężnego wału ziemnego. Widać, że nie jest zamieszkały.

Historia

Renesansowy dwór obronny ufundowała rodzina von Stange około 1593 roku. Rezydencja została przekształcona około 1800 roku i na początku XX wieku. Ostatnia wspomniana przebudowa zatarła większość cech stylowych budynku.

Opis

Dwór murowany, potynkowany, wzniesiony na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjny, z częściowo użytkowym poddaszem, nakryty dachem naczółkowym z powiekami (pierwotnie zapewne dach był dwuspadowy, a elewacje boczne wieńczyły szczyty. Fasada (elewacja południowo-wschodnia) siedmioosiowa, z asymetrycznie umieszczonym głównym wejściem, poprzedzonym schodami. Główne wejście ozdabia boniowany portal z fryzem kostkowym i półkolistym tympanonem. Data na portalu "1593" dotyczy zapewne zakończenia budowy rezydencji. Elewacje w znacznym stopniu uproszczone, nie zachowały się m.in. oryginalne obramowania otworów okiennych. W elewacji tylnej (północno-zachodniej) cylindryczny, parterowy ryzalit, nakryty półstożkowym hełmem. Układ wnętrz dwutraktowy, z przelotową sienią, w której ulokowano schody murowane i wejście do półokrągłego aneksu, ozdobione portalem kwadrowym z datą "1593". Sień nakryta sklepieniem kolebkowo-krzyżowym ze stykającymi się lunetami. W pozostałych pomieszczeniach parteru zastosowano sklepiania kolebkowo-krzyżowe, niektóre ze sztukatorską pseudosiecią. Sale drugiej kondygnacji nakrywały płaskie stropy. W części pomieszczeń zachowane proste XIX-wieczne kominki.

Park

Park, koniec XVII, XVIII w.

Inne

W murze cmentarza dwa pokutne krzyże.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.