Skatalogowanych zabytków: 11198
Zarejestruj się
Miniatura Kuznocin
Zdjęcie Viola Czyżewska 2011
Miniatura Kuznocin

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.2168, 20.2241

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek Jagła

Kuznocin

Województwo:mazowieckie
Powiat:sochaczewski
Gmina:Sochaczew (wiejska)
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski z pocz. XX w.
Obiekt:dwór, nr rej.: 459 z 11.10.1977
Park:nr rej.: 719 z 1.06.1984

Stan obecny

Własność prywatna.
Od 2003 r. własność Pana Wojciecha Jędruszka.

Historia

Dwór został wybudowany w latach 1923-24 na miejscu wcześniejszego dworu zniszczonego w roku 1914. Od roku 1910 majątek należał do Marii i Wincentego Smoleńskich. W okresie budowy nowego dworu majątek należał już do Haliny ze Smoleńskich i Karola Woyzbunów. Na początku lat 30 tych dobra przeszły w posiadanie od Woyzbunów od Smoleńskich. Po zakończeniu II Wojny Światowej dwór należał najpierw do Franciszka Majorka, potem do Barbary Łempickiej, w końcu do Jana Krzysztofa Polachowskiego. W latach 90-tych XX wieku dwór przeszedł gruntowny remont.

Opis

Dwór murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle, z dwoma ośmiobocznymi alkierzami wtopionymi w korpus główny od frontu, na elewacji bocznej umieszczono prostokątną przybudówkę mieszczącą kuchnię. Podpiwniczony, parterowy, posadowiony na kamiennej podmurówce z kamienia polnego, z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachem mansardowym o połaciach krytych blachą, z symetrycznie rozmieszczonymi lukarnami w połaci dolnej. Alkierze przekryte dachami namiotowymi ze szpicami również kryte blachą. Na elewacji frontowej między alkierzami umieszczono portyk toskański złożony z sześciu przysadzistych kolumn toskańskich. Na osi głównej wejście do dworu zamknięte półkoliście a nad nim na wysokości połaci szczyt o falistym, ekspresyjnym obrysie. Na elewacji ogrodowej umieszczono na osi piętrowy, trójboczny ryzalit, z oknami o parabolicznym zamknięciu w partii piętra, oraz otwarty taras. Układ wnętrz dwutraktowy z sienią i salonem mieszczącym się w trójbocznym ryzalicie, na osi. Całość skomponowana w stylu dworkowym z przewagą elementów neobarokowych i klasycystycznych.

Park

Pozostałości parku krajobrazowego z pocz. XX w.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.