Bąkowa

Stan obecny

Dom opuszczony, u progu ruiny. Park zdziczały. Obiekt dostępny z zewnątrz.

Historia

Dwór został wybudowany w 1905 roku przez Stanisława Domańskiego. W końcu XVIII wieku miejscowe dobra zwane Bąkową Solecką należały do rodziny Lipińskich. Pod koniec XIX wieku posiadłość należała już do rodziny Czarneckich. Wraz z posagiem Janiny z Czarneckich przeszła w posiadanie Stanisława Domańskiego. W rękach tych ostatnich majątek pozostawał aż do zakończenia II Wojny Światowej. Pod koniec lat 20 tych XX wieku dwór należał do Janiny Domańskiej a ziemia liczyła 607 hektarów. Zmarła 9 listopada 1944 roku po Powstaniu Warszawskim, które przyszło jej przeżyć w Stolicy. Sam fundator dworu zginął w Powstaniu Warszawskim dnia 14 sierpnia 1944 roku. Córka Stanisława i Janiny Marta Martyna, żołnierz AK została aresztowana w 1943 roku przez Niemców. W wyniku przeżytych tortur tuż po wyjściu na wolność 3 września 1943 roku zmarła. Obecnie dwór jest niezamieszkały i opuszczony. Pozostaje w stanie ruiny. Przed samym dworem poprowadzono nową drogę, wyraźnie degradując jego otoczenie.

Opis

Dwór murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, o regularnej bryle. Parterowy, podpiwniczony, z poddaszem nakrytym dachem dwuspadowym. Elewacja frontowa 7 osiowa z 3 osiową częścią środkową poprzedzoną drewnianym, wydatnym gankiem wspartym na czterech drewnianych słupkach posadowionych na murowanych, czworobocznych cokołach. Ganek nakryty dachem dwuspadowym. Wystrój elewacji ograniczony do prostych naczółków nadokiennych. Całość skomponowana w duchu klasycyzmu.

Park

Pozostałości po parku krajobrazowym. Dziś park w stanie zdziczałym.