Skatalogowanych zabytków: 11149
Zarejestruj się
Miniatura Ojrzeń
Zdjęcie Waldemar Sosnowski 2012
Miniatura OjrzeńMiniatura Ojrzeń

Zdjęcie archiwalne

Miniatura Ojrzeń
Zdjęcie Mariusz Mysiakowski 1980

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.7693, 20.5416

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Michał JakobielskiMariusz Mysiakowski

Ojrzeń

Województwo:mazowieckie
Powiat:ciechanowski
Gmina:Ojrzeń
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Park:nr rej.: A-224 z 30.08.1980

Stan obecny

Dwór nie istnieje, resztki parku krajobrazowego.

Historia

Dwór z 1 poł. XIX w.
W XIX wieku majątek Ojrzeń należał do rodziny Zaborowskich, od 1820 roku z kolei do Kicińskich, tutaj w 1844 roku zmarł znany poeta, tłumacz, publicysta i dziennikarz warszawski Bruno Kiciński, założyciel dziennika "Kurier Warszawski", do połowy XIX wieku stał tu pałac klasycystyczny, po 1850 roku rozebrany do fundamentów, potem na jego miejscu pojawił się skromny dworek dla rządcy, który także został rozebrany po 1975 roku, w czasie okupacji podczas II wojny światowej w Ojrzeniu stacjonowali Niemcy, a po zakończeniu działań wojennych majątek został rozparcelowany, a sam park i podwórze gospodarcze, czyli tzw. resztówka przeszła we władanie najpierw Państwowego Funduszu Ziemi, a później na własność Spółdzielni Gminnej "Samopomoc Chłopska".

Park

Park z I połowy XIX wieku jest położony na terenie płaskim z licznymi stawami i zbiornikami wodnymi bogatymi w wysepki, z drzewostanem wśród których dominują jesiony, ale także występują 150-letnie aleje grabowe i lipowe.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Może dodam, że pod koniec XIX w. Ojrzeń trafił w ręce Potockich, a ostatecznie przez bezpotomne małżeństwo - do Grzybowskich. Był sporawym majątkiem, w którego skład oprócz wymienionego dworku rządcy (który wcale nie był taki skromny, miał 4 przestronne pokoje, w jednym z nich stał pełnowymiarowy fortepian), który stał w pełnym starodrzewia parku krajobrazowym ze stawami , na których pływano łódkami - wszystko to później wpisane do rejestru zabytków. W tym samym kompleksie znajdowała się też owczarnia i budynek widoczny na zdjęciach (wersja oryginalna - kamienna i wątpliwie otynkowana) - kuźnia. Do dworku przynależało 300 ha zmeliorowanej ziemi ornej oraz folwark Bronisławie, oddany w dzierżawę. Przed wojną mieszkała tam para społeczników Jadwiga i Bohdan Grzybowscy, zajmujący się działalnością dobroczynną, Bohdan założył i doposażył pierwszą straż pożarną w okolicy. Gmina jego imieniem nazwała ulicę wzdłuż majątku, który po 1945 został rodzinie zabrany. Bohdana zamordowali hitlerowcy w Mauthausen. Jadwiga wraz z nastoletnią córką dostała nakaz błyskawicznej wyprowadzki i zakaz zbliżania się do odebranego domu, gdzie władze oryginalnie urządziły szkołę. Z uwagi na brak troski dworek był zaniedbany, urzędująca na terenie Gminna Spółdzielnia postanowiła więc szkołę wyprowadzić i w domu zorganizować punkt skupu żywca (sic!). Postępująca ruinacja zmusiła GS w 1975 do zburzenia dworku o historycznej/estetycznej wartości i pobudowania typowej knajpy GS. Przy okazji wyrżnięto mnóstwo starodrzewia. Knajpa obecnie też już nie istnieje. Obecnie na swoich dobrach rodowych jest bar piwny, sklep spożywczy, meblowy...
Mariusz Mysiakowskitydzień temu
Może dodamy jeszcze i to. W czasie I wojny światowej dwór stanowił też czynny ośrodek patriotyczny i skupiał w osobie Józefa Choromańskiego z pobliskich Żoch wraz z członkami w aktywnym chłopstwie ducha polskiego. Tutaj miał siedzibę samopomocowy Gminny Komitet Obywatelski Królestwa Polskiego (1914-1915) - pierwszej w zupełności polskiej a i "legalnej" organizacji polskiej od czasów powstania styczniowego.