Skatalogowanych zabytków: 11145
Zarejestruj się
Miniatura Korzkiew
2007, zdjęcie Paweł Bednarek
Miniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura KorzkiewMiniatura Korzkiew

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 50.1621, 19.8829

Korzkiew

Województwo:małopolskie
Powiat:krakowski
Gmina:Zielonki
Rodzaj obiektu:Zamek

Rejestr zabytków

Zespół:zamkowy, nr rej.: A-486 z 12.03.1984

Stan obecny

Własność prywatna. Centrum konferencyjne i hotel.

Historia

Ruiny zamku wznoszą się na wyniosłym cyplu wzgórza otoczonego zakolem rzeczki Korzkiewki. Na lata 1968-70 przypadły badania archeologiczne i architektoniczne przybliżające nieco zarys dziejowy i rozwój przestrzenny warowni. Początków zamku należy poszukiwać w III ćwierci XIV wieku, kiedy to Jan z Syrokomli, późniejszy jego fundator, po upadku zamku w Białym Kościele zakupił w 1352 roku miejscowe ziemie pod przyszłą inwestycję. Fundator zamku pełnił w latach 1346-65 funkcję podsędka a w latach 1358-61 sędziego krakowskiego. Od 1385 roku potomkowie Jana wymieniani są już w dokumentach jako pochodzący z Korzkwi. Istnienie zamku dokumentują również liczne pisma, między innymi: w 1388 roku wspomniany jest burgrabia, w 1400 i 1447 roku wymieniane jest castrum. W latach późniejszych warownia wielokrotnie zmieniała właścicieli. Należała kolejno do: Szczepana Świętopełka z Irządz, mieszczanina krakowskiego Piotra Krupki. W XVI wieku zamek przechodził z rąk do rąk, kolejno należał do: Zborowskich, Ługowskich, Jordanów, Wesslów. W XIX wieku zamek zaczął popadać w ruinę jednak kilkakrotnie podejmowano inicjatywy jego restauracji. W roku 1997 właścicielem zamku stał się Jerzy Donimirski.
Najstarszą częścią zamku, jeszcze XIV wieczną jest wieża obronno mieszkalna zlokalizowana na środku cypla i otoczona od strony płaskowzgórza suchą fosą. Budowla ta wzniesiona została z kamienia, posadowiona na planie prostokąta o wymiarach 9,5 m/12 m, wolnostojąca, podpiwniczona, piętrowa, grubość murów dochodziła do 2,5 m. Budynek wyposażony był w wąskie strzelnice, które do naszych czasów przetrwały w elewacji południowej i zachodniej. W następnym etapie budowy wieża zyskała wielobocznie załamujący się mur obwodowy, który od strony południowej utworzył coś na kształt dziedzińca wewnętrznego. Wejście główne na dziedziniec umieszczono w południowej części owego muru. Na XV wiek datowane są dwie prostokątne baszty dostawione do zewnętrznego lica południowego odcinka muru obwodowego. Na przełom XV i XVI wieku przypadła budowa od strony północno wschodniej klatki schodowej i przybudówki o charakterze gospodarczym. Większe przekształcenia zamku przypadają na IV ćwierć XVI wieku i prowadziły do nadania warowni charakteru bardziej mieszkalnego. Wymieniono wówczas budulec ściany północnej i zachodniej z kamienia na cegłę, do skrzydła północno wschodniego dostawiono czterobiegową klatkę schodową. Sala parteru oraz piwnica skrzydła północno wschodniego została nakryta sklepieniem kolebkowym. Na frontowej elewacji dobudowana została również piętrowa loggia a na tylnej pomiędzy dwoma skrzydłami zostało założone zaplecze gospodarcze. W tym samym okresie powstał piętrowy budynek bramny. Dalsze przekształcenia nie zatarły już ukształtowanego układu przestrzennego tej XVI wiecznej fazy budowy.

Park

Park, XVII-XIX w.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.