Skatalogowanych zabytków: 11145
Zarejestruj się
Miniatura Dobczyce
2007, zdjęcie Paweł Bednarek
Miniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura DobczyceMiniatura Dobczyce

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 49.8772, 20.0855

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Michał JakobielskiPaweł BednarekTomek Malik

Dobczyce

Województwo:małopolskie
Powiat:myślenicki
Gmina:Dobczyce
Rodzaj obiektu:Zamek

Rejestr zabytków

Obiekt:ruiny zamku, nr rej.: AK 11/Ka/2/Kr/934 z 15.03.1934

Historia

Ruiny zamku położone są na skalistym wzgórzu, na skraju doliny, na zachód od lokacyjnego miasta. Pozostałości po zamku zostały przebadane w latach 60 tych i 70 tych XX wieku. Zamek po raz pierwszy został wymieniony w źródłach pisanych w roku 1266. Zamek nie figuruje w kronikach Jana z Czarnkowa oraz Jana Długosza jako fundacja Kazimierza Wielkiego stąd można domniemywać, że pochodzi on z okresu wcześniejszego. Zamek mógł pełnić funkcję ochrony militarnej komory celnej istniejącej już w tym miejscu w XIII wieku.
Sam zamek został wymieniony w dokumentach dopiero w roku 1362. W roku 1390 Władysław Jagiełło zlecił konserwację zamku a zadanie do wyznaczył Klemensowi z Moskorzowa. Środki na ten cel pozyskane były z dochodów z żup wielickich. W okresach późniejszych zamek był w zastawie rodzin takich jak: Lanckorońscy, Czerni, Bużeńscy, Lubomirscy, Jordanowie. Kolejni starostowie przyczyniali się do modernizacji i rozbudowy założenia średniowiecznego. Lubomirscy pozostawili po sobie najwięcej zmian, przemieniając założenie militarne w wygodną rezydencję. Potop szwedzki około połowy XVII wieku nie pozostawił większych zniszczeń w obrębie zamku o czym możemy przekonać się z dokumentu lustracji przeprowadzonej w 1660 roku. W roku 1702 został jednak spustoszony przez wojska Karola XII. Od tego czasu zamek zaczął chylić się ku upadkowi. W I połowie XIX wieku zaczęto wykorzystywać budulec zamku do wznoszenia okolicznych domów oraz kościoła. W roku 1900 nastąpiła przeciw temu procederowi interwencja Grona Konserwatorów Galicji Zachodniej i w roku 1901-02 zamek zabezpieczono.
Zamek został położony na wzniesieniu o trzech stromych zboczach i czwartym od wschodu w formie płytkiego wąwozu. Założenie zamkowe wypełnia cały wierzchołek wzniesienia i ma kształt nieregularnego czworoboku. Założenie składa się z dwóch członów: zamku górnego zajmującego wyższą południowo wschodnią część wzgórza oraz zamku dolnego umieszczonego od północy.
Zamek górny posadowiony na planie trójkąta, z dwoma jednotraktowymi budynkami dostawionymi do muru obwodowego. Narożnik południowy wyposażony był w wieżę posadowioną na planie kwadratu. Trójkątny dziedziniec ujęty był od północy murem. Po jego wewnętrznej stronie znajdują się relikty dolnej kondygnacji cylindrycznej wieży. Była to najstarsza część zamku pełniąca funkcję ochrony komory celnej.
Obok wieży umieszczono schody prowadzące do zamku dolnego. Ta część zabudowana była słabiej, między innymi w budynkiem bramnym umieszczonym na północy, wyposażonym w most dębowy osadzony na słupach. Odkryto również pozostałości dawnej bramy ze śladami bruzd na bronę. Po wewnętrznej stronie dziedzińca przelot bramny przechodził w murowany korytarz. Po zachodniej stronie wzgórza zamkowego w XIX wieku funkcjonował kamieniołom, który doprowadził do jego silnej dewastacji.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.