Skatalogowanych zabytków: 11202
Zarejestruj się
Miniatura Słupia
2017, zdjęcie Jerzy Mrozek
Miniatura SłupiaMiniatura SłupiaMiniatura Słupia

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 51.3013, 19.2732

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Jerzy MrozekBogdan Adler

Słupia

Województwo:łódzkie
Powiat:bełchatowski
Gmina:Kluki
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski z poł. XIX w., nr rej.: 370 z 3.07.1986 i z 15.09.1993

Stan obecny

Kilka lat temu Starostwo Powiatowe w Bełchatowie, które w 2003 r. przejęło obiekt od Skarbu Państwa, planowało remont dworku z przeznaczeniem na centrum konferencyjne hotel i kawiarnie. Na początku 2011r dwór kupił od skarbu państwa prywatny przedsiębiorca. Dzięki jego inwestycjom i energii, zabytkowy dworek odzyskał urodę z czasów swej największej świetności.

Historia

Dwór z poł. XIX w.
W drugiej połowie XIX wieku majątek Kaszewicki posiadał kilku właścicieli, którzy nie dorównywali swoim poprzednikom
pochodzeniem (m.in. Bonawentura Rudzki i Ludwik Feigin). Ich sukcesor, Edward Żakowski w 1923 roku odstąpił tutejsze posiadłości Zygmuntowi Witoldowi Wesołowskiemu herbu Korczak. Nowy właściciel postanowił wybudować sobie
okazałą siedzibę, dwór w stylu polskim, około 1 kilometra od Kaszewic, w Słupi. Udało mu się zakończyć inwestycję w sanie surowym, niestety potężnie się zadłużył i w listopadzie 1925 r. został zlicytowany. Niewykończony budynek nabył Adam Szczerbiński, który po kilkunastu miesiącach pozbył się go z zyskiem na rzecz Stanisława Sułowskiego
z Głoskowa.Właściciel postanowił, że urządzi we dworze hotel i kasyno gry. Z przyczyn finansowych zrezygnował
z realizacji tego pomysłu i w styczniu 1928 r. sprzedał wszystko Annie Skibniewskiej, żonie ziemianina spod
Lwowa, Władysława Skibniewskiego. Skibniewscy za kończyli wreszcie budowę dworu. Podczas wojny okupanci hitlerowscy odebrali ziemię Polskim właścicielom powierzając wszystko zarządcy komisarycznemu rezydującemu na plebani
w Kaszewicach. Po drugiej wojnie światowej władze komunistyczne rozparcelowały majątek. We dworze od 1949 roku
znajdował się ośrodek kolonijny dla dzieci pracowników fabryki żarówek "Polarn\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\" w Pabianicach. W latach 80-tych dworek należał do bełchatowskiego Zakładu Opieki Zdrowotnej. Po zamknięciu popadał w ruinę i został całkowicie zdewastowany.

Opis

Budynek dworu ma dość skomplikowaną formę , jest piętrowy , podpiwniczony , murowany , na planie litery „C” otwartej na park , z przybudówką w skrzydle Zach i alkierzem w jego szczycie .
W fasadzie – dominuje piętrowy , czterokolumnowy portyk z balkonem i trójkątnym naczółkiem z kartuszem .

Posiadłość była pięknie położona, w starorzeczu
Widawki, prowadziła do niego szeroka lipowa aleja. Od
frontu znajdował się podjazd dla powozów. Wewnątrz
robił wrażenie przestronny hol i prowadzące na piętro,
trójbiegowe schody 2 podestami. Na parterze
ulokowano reprezentacyjny salon, jadalnie oraz kuchnię, a na piętrze pokoje prywatne i sypialnie.

Park

Park z aleją dojazdową.
Dworek otaczał rozległy park, w którym do dziś rosną gatunki drzew zasadzone przez dawnych właścicieli
srebrny świerk, akacje i sosna wejmutka. Bliskość rzeki zapewniła wilgoć i stwarzała idealne warunki dla
wegetacji parkowej roślinności.

Inne

Opis i zdjęcie archiwalne pochodzi z folderu Reklamowego, wydanego przez dwór. dodał Jerzy M. polskiezabytki.pl

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.