Skatalogowanych zabytków: 11149
Zarejestruj się
Miniatura Rawa Mazowiecka
2006, zdjęcie Rafał Terkner
Miniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa MazowieckaMiniatura Rawa Mazowiecka

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 51.7683, 20.2535

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Rafał TerknerBartek KupisWaldemar PotulnyMichał GajkowskiBogdan Adler

Rawa Mazowiecka

Województwo:łódzkie
Powiat:rawski
Gmina:Rawa Mazowiecka (miejska)
Rodzaj obiektu:Zamek

Rejestr zabytków

Obiekt:nr. rej:, 784 z 27.12.1967

Stan obecny

Ruiny.
W latach 50-tych XXw zrekonstruowano wieżę główną i część zachodniego muru , odsłonięto fundamenty budowli .
Zrekonstruowane pomieszczenia – pełnią rolę Muzeum Regionalnego .

Historia

Zamek z początku książęcy a później królewski był od połowy XIX w. przedmiotem wielu badań naukowych. Ruiny zamku posadowione są na niewielkim wzniesieniu w widłach rzek Rawki i Rylskiej na wschodnim skraju miasta. Co do fundatora zamku źródła podają rozbieżne informacje. Za inicjatora budowy Jan Długosz uznaje Kazimierza Wielkiego. Jan z Czarnkowa w osobie króla nie widzi jednak fundatora warowni. Do roku 1462 Rawa Mazowiecka pełniła funkcję stolicy samodzielnego księstwa. Osoba fundatora zamku pozostaje sporna jednak najbardziej wiarygodną tezą jest ta przypisująca budowę zamku z osobą księcia mazowieckiego Siemowita IV (zm. 1426). W IV ćw. bryła zamku została ostatecznie ukształtowana. W roku 1507 założenie zamkowe wraz z miastem zostało strawione przez pożar natomiast na lata 1509-1519 datuje się jego odbudowę. W XVI w. założenie rawskie stanowiło jedno z najbezpieczniejszych miejsc w Polsce i dlatego w nim przechowywano tzw. skarb kwarciany (sumy przeznaczone na wojsko). Warownia musiała być doskonała pod względem obronności. W 1 poł. XVII w. zamek podupadł, a najazd szwedzki przypieczętował postępującą destrukcję obiektu. W XVIII wieku warownia pozostawała w stanie ruiny czego nie udało się odmienić restauracją zainicjowaną po 1776 roku przez sejm i starostę F. Lanckorońskiego. W roku 1796 zamek został ostatecznie opuszczony a potem był systematycznie rozbierany na polecenie Prusaków celem pozyskania cegły. Z rozbiórki ocalała zachowana do dziś wieża, która uszkodzona została w 1859 roku uderzeniem pioruna. W latach 1954-1958 przeprowadzono prace konserwatorskie.

Opis

Zamek ceglany, posadowiony na planie regularnego czworoboku o wymiarach (64/66 m). Wzdłuż północnej kurtyny wznosił się główny dom książęcy, piętrowy, jednotraktowy, z pięcioma izbami w przyziemiu. W południowo-zachodnim narożniku obwodu murów wzmocnionego szkarpami wznosiła się ośmioboczna wieża nadbudowana w XVI wieku i przystosowana do obrony artyleryjskiej. Na osi południowej umieszczono trójkondygnacyjną, czworoboczną wieże bramną, w późniejszym etapie poprzedzoną rozbudowanym przedbramiem. Dziedziniec otoczony był zabudowaniami drewnianymi oraz murowanym budynkiem umieszczonym w narożniku południowo-wschodnim. Przez wieki zasadnicza, gotycka i potężna bryła zamku nie uległa większym zmianom. Obecna ośmioboczna wieża, fragment muru z zadaszonymi drewnianymi gankami jest rekonstrukcją konserwatorską.

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.