Sobieszyn

Historia

Pałac został wybudowany w I ćwierci XIX wieku. Jego projektantem mógł być Chrystian Piotr Aigner. Od 1830 roku właścicielem majątku był hr. Kajetan Kicki. Właściciel zmarł w 1878 roku pozostawiając w dożywotnim użytkowaniu majątek swojej żonie Zofii z Maszkowskich. Hr. Kajetan Kicki pozostawił po sobie testament, w którym wyraził wolę, aby cały jego majątek przeszedł na cele społeczne. Jego zamierzeniem było stworzenie fundacji mającej na celu kształtowanie wzorowych gospodarstw rolnych. Dochody przychodzące z działalności takich gospodarstw miały być wykorzystywane do tworzenia placówek opiekuńczo- wychowawczych. W rok po śmierci Zofii Kickiej powstała finansowania przez fundację stacja prób melioracyjnych i doświadczeń rolniczych. W roku 1890 stację przekształcono w czołową stację doświadczalno rolniczą w Królestwie Polskim. W 1899 przy stacji założono Nadwieprzańską Spółkę Hodowców Roślin. W tym samym roku ulokowano w pałacu niższą szkołę rolniczą, która w 1923 przekwalifikowała się na szkołę średnią. Po zakończeniu II Wojny Światowej majątek rozparcelowano, szkole rolniczej pozostawiając tylko jego część. W 1951 roku pałac przeszedł gruntowny remont, podczas którego zmieniono układ pomieszczeń. W latach 60 tych budynek był użytkowany przez Ośrodek Zdrowia i przedszkole. W latach 90 tych pozostawał pusty i zdewastowany.

Opis

Pałac murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta, podpiwniczony, piwnice przesklepione kolebkowo, piętrowy, z poddaszem przekrytym dachem czterospadowym o połaciach pobitych blachą. Elewacja frontowa 7 osiowa z 3 osiowym, piętrowym ryzalitem lekko wysuniętym poza lico ściany. Na osi środkowej wejście główne do pałacu spięte parą kolumn toskańskich, dźwigających taras piętra z żeliwną balustradką. Taras poprzedza portfenetr ujęty parą czworobocznych filarów i kolumn toskańskich. Ponad nimi belkowanie i okno o półkolistym obrysie wieńczone zwornikiem. Partia piętra została artykułowana czterema kolumnami jońskimi, dźwigającymi belkowanie oraz ścianę attykową o schodkowym kształcie. Partia parteru całej elewacji frontowej została boniowana, piętro zostało spięte po obu bokach szerokimi lizenami. Do pałacu została dostawiona przybudówka, murowana z cegły i otynkowana, o skromnej dekoracji architektonicznej, z zabudowaną sionką, przekryta dachem dwuspadowym o połaciach pobitych blachą. Układ wnętrz dwutraktowy, przekształcony, z przedsionkiem na osi i sienią ze schodami prowadzącymi na piętro, zlokalizowaną na prawo od niego. Całość skomponowana w duchu klasycyzmu.

Park

Pozostałości po parku krajobrazowym z aleją dojazdową i ze stawami.

Inne

Po obu stronach dziedzińca w I ćwierci XIX wieku umieszczono dwie oficyny. Murowane z cegły i otynkowane, posadowione na planie prostokąta, podpiwniczone, piwnice sklepione kolebkowo, parterowe, z poddaszami przekrytymi dachami czterospadowymi. Skomponowane w duchu klasycystycznym.
Folwark.
Brama wjazdowa.