Skatalogowanych zabytków: 11149
Zarejestruj się
Miniatura Wronowy
zdjęcie Marek Kujawa 2009
Miniatura Wronowy

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.579, 18.2325

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek Kujawa

Wronowy

Gut Wronowy

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:mogileński
Gmina:Strzelno
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Własność prywatna

Historia

Dwór z pocz. XX w.
W XIX w. istniał tu folwark, którego właścicielami byli: Antoni Mierosławski, następnie Dominik a dalej jego córka Ludwika, zamężna z Teodorem Jaraczewskim. Jaraczewscy mieszkali w Poznaniu, a większość czasu spędzali w Paryżu. Majątki w tym czasie dzierżawili, żyjąc z czynszu i odsetek od kapitału. Dzierżawcami byli kolejno: Franciszek Mierosławski, a następnie nieznany z imienia Rycharski. W 1894 r. Jaraczewscy sprzedali majątek Adamowi Znanieckiemu z Łąkocina. Już po dwóch latach ten odsprzedał dobra Ludwikowi Niesiołowskiemu. W 1900 r. nabywcą na rzecz Komisji Kolonizacyjnej został Niemiec, Wilhelm Hülfe. W 1907 r. wieś rozparcelowano. Powstały nowe gospodarstwa, do których sprowadzono kolonistów niemieckich. Część polskich mieszkańców opuściła Wronowy, osiedlając się w sąsiednich miejscowościach. W latach 1906-1918 i później, w okresie 2 wojny światowej wieś nosiła niemiecką nazwę Frohenau. W 1921 r. we wsi były 42 domy mieszkalne, szkoła i budynek dworca. Mieszkało tutaj 325 ludzi, w tym 244 Niemców i 81 Polaków, jednakże proporcje te zaczęły się zmieniać z powodu opuszczania wsi przez Niemców nie chcących przyjąć obywatelstwa polskiego. W ich miejsce ponownie zaczęli osiedlać się rolnicy polscy. Dawny dwór w tym czasie prawdopodobnie stał się domem mieszkalnym. Po wojnie na mocy dekretu o reformie rolnej ziemie te ponownie stały się własnością Skarbu Państwa Polskiego, a w dawnym dworku utworzono mieszkania oraz szkołę ( w części płn.). Obecnie cały budynek należy do 2. prywatnych właścicieli.

Opis

Dwór parterowy z poddaszem w formie mezzanina, nakryty dachami o łagodnych spadach krytymi papą. Wzniesiony na planie prostokąta, podpiwniczony, z niższą przybudówką od zachodu. Zachodnia część dworu jest zamieszkana, dzięki czemu znajduje się w dobrym stanie technicznym. Wschodnia zaniedbana, popada w ruinę.

Park

Na południe od dworu rozciągają się pozostałości parku z zachowanym starodrzewem z XIX w. o powierzchni około 0,5 ha. Znaczna część parku została wykarczowana i obecnie stanowi nieużytki.

Inne

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.