Skatalogowanych zabytków: 11147
Zarejestruj się
Miniatura Twierdzyń
Zdjęcie Waldemar Sosnowski 2012
Miniatura Twierdzyń

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.6888, 17.9836

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek Kujawa

Twierdzyń

Gut Twierdzyn

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:mogileński
Gmina:Mogilno
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Własność prywatna

Historia

Dwór z pocz. XX w.
W XV w. wieś nosiła nazwę Żwierdzin, a jej właścicielami byli Wawrzyniec i Małgorzata Lubowieccy. Ich synowie: Jan, Maciej i Jakub zwani byli Źwirdzińskimi. W 1613 r. część wsi nabyli wyderkafem Jerzy i Adam Łubowie herbu Lubicz. W owym czasie wieś zwała się Ćwierdzin. Od tej nazwy pochodziło nazwisko kolejnych właścicieli - Ćwierdzińskich. W połowie XVII w. wieś należała m.in. do Kurnatowskich. Na pocz. XVIII w. właścicielem był Wojciech Gorzewski, który sprzedał wieś Stanisławowi Dobrzyckiemu. W 1789 r. dziedzicem tych dóbr został Piotr Kaliszkowski, który wydzierżawił je Tadeuszowi Baranowskiemu za 74 tys. ówczesnych złotych. Na początku XIX w. właścicielem był Jan Brodzki, dalej wieś należała prawdopodobnie do niemieckich właścicieli. W połowie XIX w. właścicielem był Nehring, który dokupił kilka okolicznych majątków, m.in. Sosnówiec a także karczmę od Manthey?a w Dębowie. Prawdopodobnie dla Nehringów wzniesiono tu okazały dwór, który przybrał swoją obecną formę po przebudowie na początku XX w. W 1926 r. majątek wraz z folwarkiem Jerkowo liczył 787 ha, w tym 769 ha ziem uprawnych, 4 ha łąk i pastwisk, 10 ha lasów i 4 ha wód. Czysty dochód gruntowy wynosił 2568 talarów. Właścicielem był w owym czasie Otton Roth. W latach 1939-1945 wieś znajdowała się pod zarządem niemieckim i nosiła nazwę Neurieden. Po wojnie ziemie majątku rozparcelowano, a budynek dworu przejęły ówczesne władze samorządowe.

Źródła:
Wikipedia
Księga adresowa gospodarstw rolnych województwa poznańskiego, 1926 r.
Teki Dworzaczka
Prawa do tekstu zastrzeżone.

Opis

Dwór jest okazałą, pruską budowlą wzniesioną na planie prostokąta z cegły i kamienia. Jest piętrowy, nakryty wysokim dachem dwuspadowym, krytym dachówką. Fasadę zdobi nieznaczny, czterokondygnacyjny ryzalit zwieńczony trójkątnie, a elewację ogrodową weranda.

Park

Park krajobrazowy z XIX w. o pow. 2,5 ha z zachowanym starodrzewem, otoczony częściowo murem. Park dzięki staraniom obecnych właścicieli jest w znacznej mierze czysty i zadbany.

Inne

Rządcówka, stajnia, wozownia oraz ogrodzenie.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.