Skatalogowanych zabytków: 11167
Zarejestruj się
Miniatura Słębowo
Zdjęcie Marek Kujawa 2009
Miniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura SłębowoMiniatura Słębowo

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.8512, 17.6032

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek KujawaIzabela Nowak

Słębowo

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:żniński
Gmina:Żnin
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Szkoła podstawowa

Historia

Dwór z pocz. XX w.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1452 r. W 1577 r. Słębowo należało w jednej części do Jendrzejowy, zaś w drugiej do Leśniewskiego. Wielokrotnie zmieniało swoja nazwę. Znane było jako Slambowo, Szlamowo, Slebowa oraz Slembowo. Rejestry podatkowe pochodzące z lat 1618, 1620 wskazują na fakt, że w okresie tym istniały tu trzy działy tej majętności: Trzcińskiego, Michała oraz Mierzawskiej. Około 1795 r. cała wieś była własnością Ludwika Trzcińskiego, zaś w końcu XIX w. wraz z pobliskim Świerczowem należała do Jana Moszczyńskiego. Ostatnim właścicielem przedwojennym tych dóbr był Bolesław Kozłowski, który zginął w powstaniu warszawskim.
Po 1945 roku ziemie majątku zostały rozparcelowane i znalazły się w rękach indywidualnych gospodarzy. Użytkownikiem zespołu dworsko ? parkowego jest od wielu lat miejscowa szkoła podstawowa, która troskliwą opieką otoczyła tę zabytkową część wsi.



Opis

Dwór późnoklascystyczny, piętrowy. W czasie przeprowadzonych prac remontowych utracił wiele cech stylowych, mimo to nadal uważany jest za godną uwagi budowlę wiejską, której urodę podkreślają widoczne ryzality, a raczej skrzydła znajdujące się po obu bokach budowli. Wyższą, środkową część dworu wieńczy trójkątny szczyt. Droga do dworu prowadzi przez słupy pozostałe po dawnej bramie.

Park

Park z XIX w. o pow. 5 ha. Jego główna część ciągie się na północ od dworu. Cenny drzewostan tej enklawy zieleni, to głównie gatunki zarówno krajowego jaki i obcego pochodzenia. Spotkamy tu rozłożysty dąb szypułkowy, dąb burgundzki, dąb kaukaski, dwa monumentalne jesiony wyniosłe, klon srebrzysty, reliktowy miłorząb dwuklapowy oraz iglicznię trójcieniową wyróżniającą się egzotycznym, delikatnym pokrojem.

Inne

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.