Skatalogowanych zabytków: 11198
Zarejestruj się
Miniatura Osówiec
Zdjęcie Miecia Postołowska 2010
Miniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura OsówiecMiniatura Osówiec

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 53.1909, 17.8633

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek KujawaTadeusz Hieronim ( tedesse ) Rzepka

Osówiec

Ossowitz, Oßwitz (1942-45)

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:bydgoski
Gmina:Sicienko
Rodzaj obiektu:Dwór

Rejestr zabytków

Zespół:dworski, poł. XIX, k. XIX w., nr rej.: A/212/1-2 z 5.06.1987

Stan obecny

W ruinie. Własność Fundacji Potulickiej.

Historia

Dwór z 1850 r.
Osówiec od średniowiecza był własnością szlachecką. W 1468 r. był w posiadaniu Wojciecha i Jana z Osówca. W XVI w. przeszedł w posiadanie rodziny Dobrosołowskich, w XVII w. Radlickich i Nielickich, natomiast w XVIII w. rodziny Kaczorowskich. Następnie przejął go ród Mlickich herbu Dołęga, zaś w XIX w. Osówiec przeszedł jako wiano w ręce rodziny Freserów Herbu Alabonda. W 1873 r. tutejszy majątek był własnością Józefa Korytowskiego. W latach 80-tych XIX w. wieś stanowiła dominium w powiecie bydgoskim, należące do Macieja Żachlińskiego - kasztelana gdańskiego. W latach 90-tych XIX w. dobra te należały do Anny i Alberta Dirlam, którzy rozbudowali dwór w 1885 r. Po 2 wojnie światowej w Osówcu funkcjonowało Państwowe Gospodarstwo Rolne, w którym pracowała większość mieszkańców nie tylko Osówca, ale też i pobliskiego Suszewa. W latach 90-tych właścicielem dóbr stała się kościelna Fundacja Potulickiej.
Najnowsze zdjęcia dworu udostępnione przez fanpage \\\\\\\\\\\\\\\"Robaki Eksplorują\\\\\\\\\\\\\\\" na Facebooku.

Opis

Dwór parterowy z dwuspadowym dachem i piętrową facjatką. drewniany ganek ze schodami obrośnięty jest winobluszczem pięciolistkowym. Lewa (zachodnia) przybudówka jest piętrowa, a prawa (wschodnia) parterowa, z dobudowaną oficyną. W ostatnich latach ganki rozszabrowano.

Park

Park z poł. XIX w. o pow. 2,8 ha. Wśród cennego starodrzewu najczęściej spotykanymi gatunkami są kasztanowce białe, lipy drobnolistne, klony pospolite i klony jawory, graby pospolite, oraz buki. W głębi parku znajdują się mogiły dawnych właścicieli. Park jest zdewastowany, zarośnięty samosiewami drzew liściastych, oraz krzewów. Czytelne są główne ciągi komunikacyjne.

Inne

Oficyna.
Zabudowania gospodarcze.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Paweł Krajewski4 lata i 8 miesięcy temu
Budynek obraca się w ruinę. Część z dachem dwuspadowym jest w około 1/3 zawalona. Zniknęły drewniane dobudówki znajdujące się przy wejściach po obu stronach budynku.
Maciej Sacharok i 5 miesięcy temu
Byłem kilka dni temu i niestety muszę powiedzieć, że jest tragedia. Wejść da się tylko do kilku pomieszczeń na parterze- w reszcie są pozarywane stropy przez całą wysokość budynku. Ściany krzywe, okien i drzwi brak- strach zbliżać się do budynku