Skatalogowanych zabytków: 9368
Zarejestruj się
Miniatura Ludzisko
Zdjęcie Marek Kujawa 2009
Miniatura LudziskoMiniatura LudziskoMiniatura LudziskoMiniatura Ludzisko

Lokalizacja

Współrzędne GPS (zapis dziesiętny): 52.7273, 18.1611

Użytkownicy współtworzący opis i dane obiektu

Marek KujawaTomasz Młynkowiak

Ludzisko

Województwo:kujawsko-pomorskie
Powiat:inowrocławski
Gmina:Janikowo
Rodzaj obiektu:Dwór

Stan obecny

Dom Opieki Społecznej

Historia

Dwór z końca XVIII w.
Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1192 r. jako o własności szlacheckiej. W 1325 r. wymieniona została także jako parafia. W miejscowości urodził się XV-wieczny humanista, Jan z Ludziska. Istniała tu wówczas szkoła, z której czterech uczniów trafiło do Akademii Krakowskiej. Między innymi Jan z Ludziska. Nazwa wsi pochodzi od rzeczki Ludzicy, dzisiaj nazywanej Dunajkiem.
W 1515 r. właścicielem folwarku w Ludzisku był Jan Orzechowski - syn Hektora. W 2 poł. XVI w. majątek w Ludzisku uległ podziałowi. Wiadomo, że w 1579 r. współwłaścicielami dóbr byli Kunowscy, Słaboszewscy i Chwaliszewscy, później Dębscy. W XVIII w. Ludzisko ponownie było własnością Ludzickich, co potwierdzają zapisy w księgach grodzkich z lat 1732 - 1735. W XVIII w. były widoczne oznaki rozwoju wsi, a pod koniec wieku został wybudowany obecny późnobarokowy dwór.
Posiada on wysoką wartość zabytkową, tak z uwagi na architekturę, jak i układ wnętrz. Zachował się wraz z całym zapleczem architektonicznym - z oficynami (dla służby dworskiej), czworakami (dla chłopów pracujących na folwarku) i parkiem, który został założony równocześnie z powstaniem dworu. Należy do najlepiej zachowanych na Kujawach osiemnastowiecznych rezydencji.

. Pierwszy murowany kościół zbudowano w 1865 r. Fundatorem był Jan Dąbski, właściciel wsi.




przebudowany w 2 poł. XIX w., dobudowanie portyku w 1920 roku.

Opis

Dwór barokowy, parterowy, założony na planie prostokąta, kryty dachem mansardowym z facjatami, z klasycystyczną oficyną z końca XVIII w. i bezstylową dobudówką z 2 poł. XIX w. Na osi frontowej znajduje się portyk z 1920 r. zwieńczony trójkątnym tympanonem, wsparty na czterech kolumnach. Budynek posiada mieszkalne poddasze w mansardzie. Od północy dwór posiada taras z gankiem, a od zachodu neobarokowy ryzalit.

Park

Park krajobrazowy z XIX w. o pow. 2ha. Liczny starodrzew skupia się głównie na obrzeżach parku, tworząc naturalne obramowanie wysokiej zieleni, oraz na parkowych polanach, gdzie wraz z krzewami tworzy zwarte zielone masywy. Wśród typowych parkowych gatunków rosną tu również trzy pomnikowe wierzby białe o obw. w pierśnicy od 330 do 420cm.

Inne

Pięć czworaków.

tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Komentarze

Aby skomentować obiekt, zaloguj się. Jeżeli nie masz jeszcze konta w serwisie, zarejestruj się.

Ten obiekt nie został jeszcze skomentowany.